Flatus lifir enn !

Fleyg orð

Wed, 28 Dec 2011 10:43:58 GMT

Skæruliðinn: ,,ég fékk popplykt í augað!"

Tröllið: ,,Ef maður er að sprauta vatni á hárið mitt, þá vex hárið betur"

er barnið manns orðið gelgja ef svar þess við fyrirspurn er að fórna höndum og segja: ,,vorever!"

Tröllið var að segja mömmu sinni sögu um stelpu sem fór í dýragarð. Í dýragarðinum sá hún meðal annars hundvaltan hund, flautufíl og litríkan dreng með hanafót.

Skæruliðinn: ,,Við vorum að tala á ensku við stelpuna þarna!"
Mamman: ,,Og hvernig gekk það?"
Skæruliðinn: ,,Við sögðum bara dáldið mikið yes og þá gekk það vel".

á 5 ára afmælisstelpu sem kallar mig ástkæra eiginmóður sína :)

Var rétt í þessu að halda biblíulestur í Ölveri fyrir 46 stelpur. Það var fullkomin þögn og stúlkurnar hlustuðu afathygli á undirritaða þegar skyndilega heyrist kallað; ,,ég er búin... mamma... maaaaammmmaaaa.... MAMMA!!! ég er búin að kúka!!!!!". Takk Skæruliði fyrir þitt mjög svo gagnlega innlegg í biblíulesturinn :)

þegar maður er í vinnunni og sér að vinnustaður makans er að hringja... þá á maður ekki að svara: ,,Hæ pungur", því það er ekki víst að makinn sé að hringja. Það gæti nefnilega verið forstjórinn í fyrirtæki makans

var að ræða framtíðina við börnin sín með velta mikið vöngum um hvernig lífið muni verða þegar þau eru ,,orðin mamma" eða ,,flutt í langt í burtu frá útlanda".
Mamman: ,,Svo kemur að því að Tekla kemur heim og segir... mamma... þetta er kæratinn minn, hann Jói!"
Teklan: ,,Jói? Hver er Jói? Ég þekki engan Jóa"
Mamman: ,,Jah... ég sagði nú bara eitthvað nafn sko"
Teklan: ,,Af hverju geturu ekki bara sagt Ónefndur?"

börnin mín voru að skoða forsíðuna á Fréttatímanum í morgun þegar Skæruliðinn bendir á myndina af Rögnu Árnadóttur og segir: ,,mamma, þessi er alveg eins og þú!". Frumburðurinn er fljótur til svars og segir: ,,já, nema mamma er ekki með skegg"

horfir á Söngvakeppnina með fjölskyldunni. Egill Helgason stígur á svið og frumburðurinn segir: ,,hey, er þetta ekki maðurinn sem er með leiðilega þáttinn í sjónvarpinu?" og eftir smá stund... ,,mamma... hvernig getur einhver gert leiðinlegri þátt en hann?"

Frumburðurinn horfði horfði í augu mér í morgun, hallaði undir flatt og spurði: ,,mamma, voru til skólatöskur þegar þú varst líti eða notaðir þú svona belti utan um bækurnar þínarl?"

Fleyg orð

Tue, 13 Dec 2011 12:38:26 GMT

vaknaði við undurfagran söng drengsins míns í morgun: ,,ég á agmæli, ég á agmæli, ég á agmæli í dag! Mamma það er svo gaman að vera fjögra ára!!!" Skæruliðinn: ,,ég fékk popplykt í augað!" ,,Ef maður er að sprauta vatni á hárið mitt, þá vex hárið betur" Er barnið manns orðið gelgja ef svar þess við fyrirspurn er að fórna höndum og segja: ,,vorever!" ,,Ef maður vaknar um nótt og maður vill bara fara til einhvers fullorðins og kúra hjá honum í rúminu hans, þá er maður með martröð" Tröllið var að segja mömmu sinni sögu um stelpu sem fór í dýragarð. Í dýragarðinum sá hún meðal annars hundvaltan hund, flautufíl og litríkan dreng með hanafót. Skæruliðinn: ,,Við vorum að tala á ensku við stelpuna þarna!" Mamman: ,,Og hvernig gekk það?" Skæruliðinn: ,,Við sögðum bara dáldið mikið yes og þá gekk það vel". Á 5 ára afmælisstelpu sem kallar mig ástkæra eiginmóður sína :) Var rétt í þessu að halda biblíulestur í Ölveri fyrir 46 stelpur. Það var fullkomin þögn og stúlkurnar hlustuðu afathygli á undirritaða þegar skyndilega heyrist kallað; ,,ég er búin... mamma... maaaaammmmaaaa.... MAMMA!!! ég er búin að kúka!!!!!". Takk Skæruliði fyrir þitt mjög svo gagnlega innlegg í biblíulesturinn :) þegar maður er í vinnunni og sér að vinnustaður makans er að hringja... þá á maður ekki að svara: ,,Hæ pungur", því það er ekki víst að makinn sé að hringja. Það gæti nefnilega verið forstjórinn í fyrirtæki makans Skæruliðinn: ,,þegar maður er 20 ára, þá er maður orðinn stærri en mamma sín" Tröllið:,,mamma við fórum í skrúgöngu í leikskólanum... en við vorum samt ekki að skrúfa neitt" Mamman var að ræða framtíðina við börnin sín með velta mikið vöngum um hvernig lífið muni verða þegar þau eru ,,orðin mamma" eða ,,flutt í langt í burtu frá útlanda". Mamman: ,,Svo kemur að því að Tekla kemur heim og segir... mamma... þetta er kæratinn minn, hann Jói!" Teklan: ,,Jói? Hver er Jói? Ég þekki engan Jóa" Mamman: ,,Jah... ég sagði nú bara eitthvað nafn sko" Teklan: ,,Af hverju geturu ekki bara sagt Ónefndur?" börnin mín voru að skoða forsíðuna á Fréttatímanum í morgun þegar Skæruliðinn bendir á myndina af Rögnu Árnadóttur og segir: ,,mamma, þessi er alveg eins og þú!". Frumburðurinn er fljótur til svars og segir: ,,já, nema mamma er ekki með skegg" horfir á Söngvakeppnina með fjölskyldunni. Egill Helgason stígur á svið og frumburðurinn segir: ,,hey, er þetta ekki maðurinn sem er með leiðilega þáttinn í sjónvarpinu?" og eftir smá stund... ,,mamma... hvernig getur einhver gert leiðinlegri þátt en hann?" á þriggja ára son sem bauð stúlku á stefnumót í gær. Fólst boðið í því að hún myndi kannski koma heim og leika með Bósa og Vidda og jafnvel að fá ís á eftir. Stúlkan sagðist skyldu hugsa málið. Hrópaði Tröllið þá yfir leikvöllinn á systur sína og sagði ,,Hún sagði já!!!". Skæruliðinn svaraði þá með því að hrópa hátt og snjallt ,,YES!!!"

Með höfuðið fyrst

Fri, 09 Dec 2011 14:35:09 GMT

Tröllið var að vega salt á sófanum áðan. Með lappirnar sófamegin og hausinn framaf honum vó hann tignarlega salt á sófabríkinni. En þar sem hann hefur helming gena sinna móðurmegin frá, þá missti hann jafnvægið og stakk sér með hausinn á undan og ofan í opið naggrísabúrið. Ég held samt að enginn hafi verið jafnhissa og hann...ef frá eru skildir naggrísirnir sem störðu opineygðir og stjarfir á eyðilegginguna og öskrandi Grétarinn sem þakinn var sagi og naggrísakúk frá hvirfli til ilja.

skemmtileg orðatiltæki

Mon, 16 May 2011 20:25:43 GMT

Skæruliðinn: ,,Þú þarft bara að bíta í axlirnar"

Tröllið: ,,við fórum í skrúgöngu í leikskólanum, en við vorum samt ekki að skrúfa neitt!"

Skæruliðinn: ,,þegar maður er 20 ára er maður orðinn stærri en mamma sín"

Skæruliðinn: ,,pabbi þú ert ennþá barn af því þú átt mömmu. Þá ert þú ekki fullorðinn"

Hjartaprinsinn

Tue, 25 Jan 2011 10:28:18 GMT

Tröllið er þriggja ára og ástfangið.

Stúlkan sem fangað hefur hjarta hans er kennari á leikskólanum og ég held ég fari rétt með er ég segi að hér hafi átt sér stað ást við fyrstu sýn.

Frá því umrædd stúlka byrjaði á leikskólanum hefur Tröllið talað um hana daglega og lýst því í miklum smáatriðum hversu yndisleg hún sé.

,,Hún Melissa er sæt"

,,Hún Melissa er svo skemmtileg"

,,Hún Melissa er svo góð við mig"

,,Hún Melissa er besta vinkona mín"

,,Hún Melissa er svo stolt af mér"

Það var svo fyrir nokkrum dögum að drengurinn spurði móður sína hvort hann mætti nú ekki bjóða umræddri Melissu í heimsókn bráðum. Jújú, mamman taldi að það ætti að vera í lagi.

Í morgun hitti ég svo hana Melissu, sem brosti hringinn, og sagði mér frá samtali sem átt hafði sér stað í útiverunni daginn áður:

Tröllið: ,,Melissa, vilt þú kannski koma heim til mín bráðum"

Melissa: ,,ehhh... já... kannski get ég gert það"

Tröllið: ,,Þá getum við leikið saman með Bósa og Vidda"

Melissa: ,,Já, það hljómar rosalega vel"

Tröllið: ,,svo getum við kannski fengið okkur ís líka"

Melissa: ,,já, það væri gaman"

Skæruliðinn*hrópar af hinum enda leikvallarins*: ,,HVAÐ SAGÐI HÚN?"

Tröllið: HÚN SAGÐI JÁ!!!

Skæruliðinn: YES!!!

Veður

Wed, 19 Jan 2011 09:31:14 GMT

Á göngu heim úr leikskólanum í kafaldsbyl og roki:

Emblan: Sjáiði bara fánastöngina, hún hreyfist

Mamman: Já, vindurinn er svo sterkur að hann hreyfir hana

Grétar: En hvar er fáninn?

Emblan: Hann er bara fjúkaður eitthvert langt í burtun

Mamman: Nei, ég held hann sé bara inni

Grétar: Jáh, hann er sko inni í fánastauknum.

Emblan: en það er sko rosalegt verð núna

Grétar: já, voða voða voða vont verð

Undarlegar aðfarir

Mon, 15 Nov 2010 10:54:24 GMT

Ég fór í sund með dóttur minni rétt í þessu og að sundi loknu fór ég, venju samkvæmt, í sturtu ásamt öðrum sundgestum. Í sturtunni voru menn á öllum aldri og úr öllum stéttum þjóðlífsins.

Í miðri sturtuferðinni áttaði ég mig á því að til er ákveðin týpa sturtugesta. Týpa sem ég sé í hvert einasta skipti sem ég fer í karlaklefa sund,- og líkamsræktarstöðva en hef ekki áður veitt athygli eða pælt í.

Þessi týpa samanstendur oftast af karlmönnum komnum af léttasta skeiðinu sem stunda það að bogra fyrir framan sápudæluna og moka handfylli eftir handfylli af sápu upp í rassinn á sér. Svo standa þeir þar hoknir og nudda sig milli rasskinnanna, eins og líf þeirra liggi við.

Ég hef oft séð þessa gaura áður, en kveikti bara á perunni rétt áðan þegar einn sápubograrinn var búinn að moka 6 handfyllum af handsápu upp í sparigatið á sér...nota bene 6 handfyllum, bara eftir að ég kveikti á perunni (og þá veit ég ekki hvað hann var búinn að moka miklu inn fyrir þann tíma).

Hefur einhver annar tekið eftir þessu eða er það bara ég sem er að furða mig á þessu...

P.S Stelpur, ég biðst afsökunar ef ég er að eyðileggja einhverja draumóra ykkar um sturturnar í karlaklefunum...en svo aftur á móti.....kanski kveikja þessi skrif mín einhverja aðra draumóra í staðinn þannig að kanski ég sleppi bara þessari afsðkunarbeiðni...já ég sleppi henni bara.

Ég kláraði...

Mon, 19 Jul 2010 13:17:01 GMT

Hlaupið góða
Jæja, þá er Eggertinn ykkar, a.k.a. Óli, búinn að skokka Laugaveginn. Ætla ég nú að skrifa stutta lýsingu á ferðinni, bæði fyrir ykkur og fyrir mig svo ég gleymi því nú ekki hvað þetta var erfitt :).

Mundi kom og sótti mig klukkan 4 aðfararnótt laugardagsins og við ókum upp í Laugardal þar sem rútan tók á móti okkur. Hún keyrði okkur því næst upp í Landmannalaugar (hér gerir líklega einhver athugasemd því ég segi UPP í Landmannalaugar og fer að segja að það sé réttara að segja NIÐUR í Landmannalaugar því þær séu 1,234 metrum neðar en Laugardalurinn eða eitthvað svoleiðis, það er alltaf einn svona... kannist þið ekki við það. Það er sami gaurinn og fer að leiðrétta alla sem bjóða góðan daginn eftir klukkan 6....það er nú komið KVÖLD ?).

Allavegana, þegar þangað kom fóru allir að smyrja sig. Þar sem ekki var sett sólarvörn var vaselíni smurt, til að koma í veg fyrir nuddsár. Geirvörtur voru plástraðar og fólk tók til drykkjarföng, bólgueyðandi lyf, sölt, orkugel og fleira.

Landmannalaugar - Hrafntinnusker - 10 km - 1:40
Við Mundi tókum stutta upphitun og skokkuðum rólega um svæðið. Því næst stilltum við okkur upp við startið klukkan 09:05, lúðurinn blés og við geystumst af stað. Eftir margra mánaða spenning og strjálar æfingar gat ég aðeins hugsað :"Shit, hvaða vitleysu er ég búinn að koma mér í núna".

Þegar við hlupum í gegnum hraunið hugsaði ég með mér að þetta væri nú ekkert svo slæmt en þá tók við stíf og hröð fjallganga upp á Brennisteinsöldu. Ég var farinn að blása eins og hvalur og bara búinn með ca. 3 km.

Þegar mestri hækkuninni var lokið fann ég til léttis og gat farið að skokka aftur. Afgangurinn af leiðinni á Hrafntinnusker var þægilegur, við örkuðum upp á Söðul og hlupum þegar við náðum á jafnsléttuna, sólin skein og við félagarnir vorum bara í góðum gír.

Hrafntinnusker - Álftavatn - 22 km - 3:15 (cut off tími 4:00)
Þegar við lögðum af stað úr Hrafntinnuskerjum vorum við báðir í fínu formi og leið bara mjög vel. Ég var farinn að éta salt til að bæta upp salttapið úr líkamanum og koma þannig í veg fyrir krampa(eins og ég fékk á 26 km æfingu fyrir 2 vikum). Mundi vildi ekki sjá saltið en fékk sér svolítið af bananagelinu góða í staðinn.

Við hlupum yfir hóla og hæðir. Kringum hveri og drullu, framhjá Reykjafjöllum og komum þá að Jökultungunum sem í mínum vinahóp er betur þekkt sem Brekka Dauðans. Útsýnið yfir Álftavatn og fjöllin í kring var vægast sagt stórkoslegt. Ég benti Munda á lítið fjall í órafjarlægð sem kallast Einhyrningur og sagði honum að við ættum eftir að hlaupa framhjá því áður en við kláruðum hlaupið. Það var ekki laust við að smá hrollur færi um okkur og svei mér ef ég sá ekki glitta í smá svitadropa á enni Teflonsins (Munda). En áfram héldum við.

Í Jökultungunum er ca. 400 metra lækkun á 500 metra kafla svo að yfirferðin þar var ekki hröð. Við þurftum að fara mjög varlega þar, því þar var mikið af lausu grjóti auk þess sem niðurferðin tók vel á lærvöðvana.

Þegar niður kom skokkuðum við svo að Álftavatni og vorum þá orðnir frekar orkulitlir. Því var frábært að fylla á tankinn með banana og orkudrykk hjá góða fólkinu við Álftavatn.

Við átum og teygðum svolítið, ánægðir með tímann okkar og töldum okkur bara í nokkuð góðum málum.

Álftavatn - Bláfjallakvísl - 27 km

Frá Álftavatni að Bláfjallakvísl gerðist nú ekki margt, leiðin lá yfir gras og læki framhjá Stóru-súlu og svo komum við að Bláfjallakvíslinni góðu.
Þar fengum við sjópoka sem við stigum ofan í og óðum svo yfir. Annar sjópokinn minn fylltist af vatni svo að hann gagnaðist mér lítið.
Við náðum því næst í bakpokana okkar, fengum okkur nammi og kók og gerðum að löppunum á okkur.

Þegar við vorum búnir að borða áttuðum við okkur á því að við áttum lítinn tíma inni til að komast að Emstrum. Ef við næðum ekki innan tilskilins tíma að Emstrum, þá yrði okkur vísað úr keppni, svo við drifum okkur af stað.

Bláfjallakvísl - Emstur - 38 km - 5:57 (cut off tími 6:00)

Ykkur að segja er leiðin úr Bláfjallakvísl yfir í Emstrur skelfilega leiðinleg hlaupaleið. Í steikjandi hitanum hlupum við yfir 10 km tilbreytingarlausan svartan sandinn. Yfir Fremri-Emstruá, framhjá Útigönguhöfða og að Söndunum. Mundi var ekki alveg eins þreyttur í fótunum og ég, svo ég gaf honum svolítið salt og hann hljóp á undan yfir Sandana. Ég drattaðist áfram, alveg búinn á því og hélt að ég myndi ekki ná tilskildum tíma og var alveg að verða slétt sama. Ég bókstaflega fann orkuna fjara út úr skrokknum. 3 sinnum fannst mér ég vera að koma að Emstrum. Þegar ég hafði loks rétt fyrir mér með staðsetninguna átti ég bara nokkrar mínútur inni áður en mér yrði vísað úr keppni. Svo ég hljóp. Eins og bilaður maður æddi ég að skálanum og náði þangað 3 mínútum fyrir cut off tímann. Mundi sat þar, búinn að borða og sagðist ætla að halda áfram, því hann var ekkert viss um að ég næði að ljúka þessu.

Emstrur - Þórsmörk - 55 km - 8:39
Í Emstrum borðaði ég og spjallaði aðeins við hina hlauparana og drykkjarliðið. Eftir að hafa étið banann minn, bounty-ið og orkudrykkinn hugsaði ég :"Ég á bara 17 km eftir, fjandinn hafi það ég klára þetta bara, ég get ekki verið þekktur fyrir annað". Svo drattaðist ég af stað.

Einhverra hluta vegna fannst mér síðasti leggurinn auðveldari en Sandarnir og held ég að útsýnið hafi mikið hjálpað til.

Nú fann ég að gæti gert þetta, ég gæti klárað. Mér var slétt sama um tímann enda var takmarkið frá upphafi að klára hlaupið og það var ekki lengur fjarlægur draumur. Ég sveif áfram, léttur á mér eins og gigtveik skjaldbaka og lagði hvern kílómetrann á fætur öðrum að baki mér og loksins fór ég framhjá Einhyrningi.

Þegar um 7 km voru eftir komu svo 3 bretar og ein 59 ára kona askvaðandi framhjá mér og ég var orðinn næst síðastur. Þá gaf ég í. Á tímabili háðum við gamla konan baráttu upp á líf og dauða upp á 3ja aftasta sætið. Spennan í loftinu var svo áþreifanleg að það hefði mátt skera hana með hníf. Augu konunnar skutu gneistum og karlmennið ég beit á jaxlinn á meðan ég grét innan í mér eins og lítil stelpa. Gegnum Svínatunguna og upp Kápuna börðumst við en þegar við fórum niður Kápuna sá ég að ég var algjör ofjarl hennar í hlaupi niður í móti svo ég lét mig vaða. Neðst í Kápunni náði ég svo í skottið á bretunum sem voru að fara yfir Þröngá. Ég fylgdi þeim í smá tíma og spjallaði við þá, þangað til um það bil 2 km voru eftir og þá gaf ég í. Ég fór fram úr þeim og náði svo fram úr 2 öðrum.

Ég kláraði hlaupið á 8:39, glaður og ánægður og staðráðinn í að á næsta ári ætlaði ég sko að sleppa þessu.

1 degi seinna
Líkamsástand :
10 blöðrur á tánum.
2 neglur eiga líklega eftir að liggja í valnum þar sem 2 tær eru bara blaðra.
Harðsperrur eru ekki teljandi og er ég frekar hissa yfir því.

Andlegt ástand :
Stoltur og ánægður yfir að hafa lokið þessu...langar rosa mikið í Hlölla-bita....

Af pólitíkum og fleiru

Thu, 03 Jun 2010 10:33:46 GMT

Foreldrarnir settust niður með frumburðinum til að útskýra pólitískt landslag.
Pabbinn: Manstu eftir sköllótta manninum í Bjarnfreðarson? Nú er hann að fara að verða borgarstjóri í Reykjavík.
Teklan: tekur bakföll af hlátri AF HVERJU?!?! Hver bað hann um það?
Pabbinn: Nú, fólkið bað hann um það
Teklan: Af hverju? Af hverju vildi fólkið ...fá HANN

Pabbinn: Af því að hann vildi það

Teklan: Af hverju?
Pabbinn: Ehhh... öööö... hmmmmm.... sko....

Svo var Emblan líka að velta fyrir sér um daginn hvenær börn verða unglingar og hvenær unglingar verða fullorðnir. Hún vildi líka reyna að komast að því hverjir úr hennar nærumhverfi falla í hvaða flokk. Eftir langa umhugsun segir hún:

Emblan: Pabbi, ég held að þú sért ekki fullorðinn
Pabbinn: Nú?
Emblan: Nei, þú ert bara unglingur
Pabbinn: Nú? en hvað er mamma þá?
Emblan: Æi... hún er bara gellan þín...

Foreldrarnir eiga það líka til að rífast um það hver á hvaða rass í fjölskyldunni. Í einu slíku ,,rifrildi" átti þetta samtal sér stað:

Emblan: Mamma á alla rassana
Pabbinn: Nei, það er ekki satt!
Emblan: Jú, víst, mamma á alla rassana
Pabbinn: Nú, á ég þá enga rassa?
Emblan: Ehhh... jú... þú mátt eiga rassana á körlum!

Læknisheimsókn

Tue, 06 Apr 2010 09:12:22 GMT

Við hjónin þurftum að fara með Tröllið á læknavaktina í gærkvöldi. Hann klemmdi á sér fingur fyrir viku síðan og í gær var fingurinn orðinn vel bólginn og augljóslega sýking undir nöglinni.
Teklan kom með okkur. Á leiðinni til læknisins átti svo þetta samtal sér stað:

Teklan: Mamma... ég er soldið smeyk að fara með Grétar til læknisins...
Mamman: Nú? Af hverju?
Teklan: Ég er svo hrædd um að hann segist þurfa að rífa nöglina af... eða hann segi að Grétar þurfi að fara til hræðaslæmalæknis
Mamman: Ehhhh.... ha?
Teklan: Já, mér líst ekkert á það
Mamman: Hvað er hræðaslæmalæknir?
Teklan: Það er svona læknir með hvíta grímu og hanska sem börn eru hrædd við
Mamman: Ehhhh... ha?
Teklan: Já, og hræðaslæmalæknir segir alltaf: ,,við þurfum að skera puttann af!" og svoleiðis

Biblíusaga í nýjum búningi

Sun, 21 Mar 2010 14:50:12 GMT

Mamman fór með Tröllið og Skæruliðann í sunnudagaskólann í morgun líkt og aðra sunnudaga. Þar sem Tröllið er nú orðið tveggja ára var kominn tími til að hann tæki að sér leiðtogahlutverk. Mamman ákvað að hann skyldi leika lykilhlutverk í biblíusögu dagsins og gekk það svona líka þrusuvel. Mamman þuldi upp söguna og Tröllið lék hlutverk sitt af mikilli innlifun og sannfæringu. Sannkallaður leiksigur.

Í hádeginu hittum við svo Eggertinn yfir hádegismat. Spyr hann þá börnin hvernig hafi gengið í fyrrnefnum sunnudagaskóla. Jú, Tröllið sagði hróðugur frá því að hann hefði leikið í biblíusögunni. ,,Nú?", segir Eggertinn, stoltið uppmálað, ,,hvaða saga var það?". Og Tröllið svarar:

,,Ég var Dívað, passa kindurnar. Berjast við risaeðluna. Risinn borða kindurnar, en ekki steinana. Svo kom risinn. Ég líka berjast við slönguna. Henda slöngunni á risann. Búmm! Datt risinn."

Annað hvort er drengurinn ekki alveg með fulle fem, eða ég þarf að fara að tala skýrar þegar ég kenni blessuðum börnunum :p

Af grænmetishundum og fleiru

Fri, 29 Jan 2010 08:54:33 GMT

Langt síðan við höfum skrifað hér, og þó hefur ýmislegt á daga okkar drifið.
ekki margt spennandi samt. sérstaklega ekki margt sem er í frásögur færandi,
en samt...

Einn fagran sunnudagsmorgunn sat fjölskyldan að snæðingi.
Mamman hafði borið á borð hinar ýmsu kræsingar sem aðeins
eru boðnar á slíkum hátíðisdögum. Þar á meðal var dýrindis eplasafi
sem mamman hafði keypt nokkrum dögum áður og sparað fyrir
tilefnið. Emblan tekur stóran gúlsopa, hryglir sig og segir: ,,mamma,
það er lemúrabragð af þessu!"

Annan sunnudagsmorgunn voru börnin með móður sinni í kirkjunni,
eins og svo oft áður. Litlu grísirnir skottast saman um kirkjuna á meðan
mamman undirbýr sunnudagaskólann. Þar sem þau leiðast hönd í hönd á
gangingum gengur upp að þeim eldri kona. Konan sú brosir til barnanna
og upp hefjast þessar samræður milli hennar og Emblu:
Gömul kona: Voðalega eruð þið fín. Eruð þið tvíburar?
Emblan *hneyksluð*: Ehhhhh... nei... hann er í skyrtu en ég er í kjól!

Foreldrar Eggertsins hafa tekið að sér að vera fósturforeldrar fyrir
hund. Grísunum þremur finnst þetta yfirmáta spennandi og hlökkuðu
þau mikið til að hitta kvikyndið (sem ber nafnið Bella) í fyrsta sinn í gær.
Teklan: Mamma... hvernig hundur er Bella?
Mamman: Ég held hún sé blanda af íslenskum og border collie
Teklan *springur úr hlátri*: HAHAHAHAHAHA!!!... Brokkólí?!!!!

Sorglegt...

Mon, 30 Nov 2009 11:57:08 GMT

Ég var að gefa börnunum mínum morgunmat um helgina og af því að það var helgi fengu þau choko pops....held ég það heiti...(súkkulaði rice krispies með apa utaná).

Embla virðir fyrir sér kassann og lætur svo flakka eina þá sorglegustu setningu sem ég hef heyrt :

Embla : "Pabbi, apinn á enga vini.....bara flugur".

Svo í öðrum óskyldum matmálstíma þá segir hún við mig :

Embla : "Pabbi, þú ert besti vinur minn, þú ert prinsinn minn".

Þá hugsaði ég til grey apans sem á enga vini og á í raun ekki neitt nema flugurnar og var þá bara þokkalega þakklátur og sáttur við mitt :)

Jólapælingar

Mon, 30 Nov 2009 11:40:35 GMT

Teklan okkar, sem ekki er nema sex ára, ætlar ekki að láta plata sig þessi jól.

reyndar hefur verið mjög erfitt að plata hana undanfarin ár... hún hefur aldrei almennilega gleypt við þessum jólasveinapælingum. hún var ekki nema tveggja ára þegar hún hvíslaði í eyra móður sinnar á jólaballi: ,,mamma, þetta er ekki jólasveinn, þetta er bara kall í búning." og eftir það varð ekki aftur snúið.

Nú í sumar ákvað barnið svo að ræða þessi mál við foreldra sína og tilkynnti þeim hátíðlega að hún tryði nú ekki á jólasveina og að hún gerði sér fyllilega grein fyrir því að það væru foreldrarnir sem gæfu gjafir í skóinn. Foreldrarnir urðu að vonum hissa og einnig ofurlítið leiðir yfir því að barnið skyldi ekki vilja taka þátt í leiknum en tóku þessari játningu samt með stóískri ró.

En svo komu áhyggjur Teklunnar. Skyldi hún aldrei meir fá glaðning í skó?

Foreldrarnir sannfærðu hana um að auðvitað fengi hún enn í skóinn, en hún þyrfti samt að passa sig að vera ekki að ræða jólasveinamálin við börn sem trúa á hann því börnum þyki gaman að trúa á slík ævintýr. Vantrúuð hristi hún höfuðið og sagði: ,,en foreldrar eiga að segja börnum sínum satt!"

allavega... spólum áfram nokkra mánuði. þá átti þetta samtal sér stað:

Teklan: Myndi maður kannski fá kartöflu í skóinn ef maður er með dónaskap?

mamman: af hverju ætti maður að fá í skóinn ef maður trúir ekki á þann sem gefur í skóinn?

Teklan: ég trúi alveg á einn sem gefur í skóinn

mamman: nú? hvern þá?

Teklan: ÞIG!

Emblan hefur líka verið að velta jólunum fyrir sér.

mamman: Hvað gera jólasveinar?

Emblan: þeir segja hó - hó - hó

mamman: og eitthvað fleira?

emblan: svo hringja þeir líka bjöllu kling - kling - kling

Tjáskipti

Mon, 09 Nov 2009 09:02:26 GMT

Nú eru allir grísirnir þrír orðnir fullfærir um að eiga eðlileg tjáskipti við mann og annan. Teklan er farin að slá um sig með löngum flottum orðum, málsháttum og orðatiltækjum, Emblan er orðin heimspekingur mikill sem veltir fyrir sér orsökum og afleiðingum í þessum heimi og Tröllið er farið að setja saman skiljanlegar setningar úr fleiri en tveimur orðum.

nú skal hér greint frá þremur samtölum sem áttu sér stað á heimilinu um daginn:

Pabbinn þurfti að skerast í leikinn eftir að Tröllið hafði læstu klónum í hári systur sinnar, settist á höfuð hennar og hossaði sér þar þangað til Emblan fór að orga.

Eftir stutta setu á skammarstónum þar sem drengurinn átti að hugsa sitt ráð fer hann beint til Emblunnar:

Tröllið: Embla mín, babbi gamma minn!

Emblan: Já.

Tröllið: Embla.... BABBI GAMMA!

Emblan: Já, baja þi, ekki mi.

Teklan á það til að verða pirruð og reið ef móðirin gengur ekki að öllum hennar óskum. Þá á hún það líka til að nota samlíkingar sem margar hverjar eru undarlegar mjög.

Teklan: Mamma ertu ekki að koma?

Mamman: Jú, bíddu augnablik, ég er að koma.

Teklan: Ef ég þarf að bíða svona lengi þá breytist ég bara í stjúpfeitan fisk!

Það var skipulagsdagur í leikskólanum og Emblan og Tröllið fengu þess í stað að fara með móður sinni í vinnuna.

Mamman: Jæja krakkar, eruð þið bara í vinnunni með mömmu?

Emblan: Mamma, þetta er ekki vinna, þetta er kirkja!